Vulgata Clementina online

Liber Iob, 30

¹ Nunc autem derident me juniores tempore, quorum non dignabar patres ponere cum canibus gregis mei:

² quorum virtus manuum mihi erat pro nihilo, et vita ipsa putabantur indigni:

³ egestate et fame steriles, qui rodebant in solitudine, squallentes calamitate et miseria.

⁴ Et mandebant herbas, et arborum cortices, et radix juniperorum erat cibus eorum:

⁵ qui de convallibus ista rapientes, cum singula reperissent, ad ea cum clamore currebant.

⁶ In desertis habitabant torrentium, et in cavernis terræ, vel super glaream:

⁷ qui inter hujuscemodi lætabantur, et esse sub sentibus delicias computabant:

⁸ filii stultorum et ignobilium, et in terra penitus non parentes.

⁹ Nunc in eorum canticum versus sum, et factus sum eis in proverbium.

¹⁰ Abominantur me, et longe fugiunt a me, et faciem meam conspuere non verentur.

¹¹ Pharetram enim suam aperuit, et afflixit me, et frenum posuit in os meum.

¹² Ad dexteram orientis calamitates meæ illico surrexerunt: pedes meos subverterunt, et oppresserunt quasi fluctibus semitis suis.

¹³ Dissipaverunt itinera mea ; insidiati sunt mihi, et prævaluerunt: et non fuit qui ferret auxilium.

¹⁴ Quasi rupto muro, et aperta janua, irruerunt super me, et ad meas miserias devoluti sunt.

¹⁵ Redactus sum in nihilum: abstulisti quasi ventus desiderium meum, et velut nubes pertransiit salus mea.

¹⁶ Nunc autem in memetipso marcescit anima mea, et possident me dies afflictionis.

¹⁷ Nocte os meum perforatur doloribus, et qui me comedunt, non dormiunt.

¹⁸ In multitudine eorum consumitur vestimentum meum, et quasi capitio tunicæ succinxerunt me.

¹⁹ Comparatus sum luto, et assimilatus sum favillæ et cineri.

²⁰ Clamo ad te, et non exaudis me: sto, et non respicis me.

²¹ Mutatus es mihi in crudelem, et in duritia manus tuæ adversaris mihi.

²² Elevasti me, et quasi super ventum ponens ; elisisti me valide.

²³ Scio quia morti trades me, ubi constituta est domus omni viventi.

²⁴ Verumtamen non ad consumptionem eorum emittis manum tuam: et si corruerint, ipse salvabis.

²⁵ Flebam quondam super eo qui afflictus erat, et compatiebatur anima mea pauperi.

²⁶ Expectabam bona, et venerunt mihi mala: præstolabar lucem, et eruperunt tenebræ.

²⁷ Interiora mea efferbuerunt absque ulla requie: prævenerunt me dies afflictionis.

²⁸ Mœrens incedebam sine furore ; consurgens, in turba clamabam.

²⁹ Frater fui draconum, et socius struthionum.

³⁰ Cutis mea denigrata est super me, et ossa mea aruerunt præ caumate.

³¹ Versa est in luctum cithara mea, et organum meum in vocem flentium.

Notas:

Edição da bíblia em vulgata clementina produzida a partir de papiros, manuscritos e códices gregos antiquíssimos. Recomenda-se ler a tradução em português da vulgata pelo padre Matos Soares.

Produtos recomendados:

Compartilhe este capítulo da bíblia: