Vulgata Clementina online

Liber Sapientiae, 2

¹ Dixerunt enim cogitantes apud se non recte: Exiguum et cum tædio est tempus vitæ nostræ, et non est refrigerium in fine hominis, et non est qui agnitus sit reversus ab inferis.

² Quia ex nihilo nati sumus, et post hoc erimus tamquam non fuerimus. Quoniam fumus flatus est in naribus nostris, et sermo scintilla ad commovendum cor nostrum:

³ qua extincta, cinis erit corpus nostrum, et spiritus diffundetur tamquam mollis aër ; et transibit vita nostra tamquam vestigium nubis, et sicut nebula dissolvetur quæ fugata est a radiis solis, et a calore illius aggravata.

⁴ Et nomen nostrum oblivionem accipiet per tempus, et nemo memoriam habebit operum nostrorum.

⁵ Umbræ enim transitus est tempus nostrum, et non est reversio finis nostri: quoniam consignata est, et nemo revertitur.

⁶ Venite ergo, et fruamur bonis quæ sunt, et utamur creatura tamquam in juventute celeriter.

⁷ Vino pretioso et unguentis nos impleamus, et non prætereat nos flos temporis.

⁸ Coronemus nos rosis antequam marcescant ; nullum pratum sit quod non pertranseat luxuria nostra:

⁹ nemo nostrum exsors sit luxuriæ nostræ. Ubique relinquamus signa lætitiæ, quoniam hæc est pars nostra, et hæc est sors.

¹⁰ Opprimamus pauperem justum, et non parcamus viduæ, nec veterani revereamur canos multi temporis:

¹¹ sit autem fortitudo nostra lex justitiæ ; quod enim infirmum est, inutile invenitur.

¹² Circumveniamus ergo justum, quoniam inutilis est nobis, et contrarius est operibus nostris, et improperat nobis peccata legis, et diffamat in nos peccata disciplinæ nostræ.

¹³ Promittit se scientiam Dei habere, et filium Dei se nominat.

¹⁴ Factus est nobis in traductionem cogitationum nostrarum.

¹⁵ Gravis est nobis etiam ad videndum, quoniam dissimilis est aliis vita illius, et immutatæ sunt viæ ejus.

¹⁶ Tamquam nugaces æstimati sumus ab illo, et abstinet se a viis nostris tamquam ab immunditiis, et præfert novissima justorum, et gloriatur patrem se habere Deum.

¹⁷ Videamus ergo si sermones illius veri sint, et tentemus quæ ventura sunt illi, et sciemus quæ erunt novissima illius.

¹⁸ Si enim est verus filius Dei, suscipiet illum, et liberabit eum de manibus contrariorum.

¹⁹ Contumelia et tormento interrogemus eum, ut sciamus reverentiam ejus, et probemus patientiam illius.

²⁰ Morte turpissima condemnemus eum ; erit enim ei respectus ex sermonibus illius.

²¹ Hæc cogitaverunt, et erraverunt: excæcavit enim illos malitia eorum.

²² Et nescierunt sacramenta Dei: neque mercedem speraverunt justitiæ, nec judicaverunt honorem animarum sanctarum.

²³ Quoniam Deus creavit hominem inexterminabilem, et ad imaginem similitudinis suæ fecit illum.

²⁴ Invidia autem diaboli mors introivit in orbem terrarum:

²⁵ imitantur autem illum qui sunt ex parte illius.

Notas:

Edição da bíblia em vulgata clementina produzida a partir de papiros, manuscritos e códices gregos antiquíssimos. Recomenda-se ler a tradução em português da vulgata pelo padre Matos Soares.

Produtos recomendados:

Compartilhe este capítulo da bíblia: